Ξέρουν καλά να χάνονται μέσα στους άδειους δρόμους, θυμίζοντας χειμερινή βροχή, που κυλάει ανάμεσα στα ξεφτισμένα χρώματα αυτού του κόσμου ξέροντας το γιατί αλλά όχι το πότε, ούτε το πώς.
Σαν γόπα αναμμένου τσιγάρου θυμίζουν οι κινήσεις τους, που με το πρώτο κούνημα του ανέμου, σκορπίζουν στο αδειανό σκοτάδι.

Και τα νέον; Τα νέον από τα ροζ σοκάκια ανάβουν όλο και πιο φωτεινά οσο περνάει η νύχτα, όπως ο έρωτας των δύο ατόμων που ψάχνουν καταφύγιο ......
Αυτή η νύχτα μένει.. αιώνια παγωμένη.. που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΊσως και να βρήκαν, ποιος ξέρει;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚανείς..
ΑπάντησηΔιαγραφήτο τραγούδι το λέει..
:)
Το ξέρω βρε.. λολ
ΑπάντησηΔιαγραφή